چگونه نوآوران آفریقایی با بلاکچین مشکلات واقعی را حل میکنند
در حالی که در کشورهای غربی تیترهای اخبار بلاکچین اغلب حول سفتهبازی و مقررات میگردد، در آفریقا داستان متفاوت است؛ داستانی ریشهدار در نیاز، نوآوری و پذیرش از دل جامعه. امانی توضیح داد: «دانشجویان جوان قبل از اینکه بلاکچین به جریان اصلی بپیوندد، از آن استفاده میکردند.»
از کنیا تا نیجریه، نیازهای محلی نه هیاهو، محرک پذیرش اولیه بودند. در بسیاری از موارد، دانشجویانی که ارز دیجیتال از خارج دریافت میکردند یا فریلنسرهایی که دلار دریافت میکردند، در تبدیل آن به پول محلی با دشواری مواجه بودند. با زیرساخت بانکی محدود و بیاعتمادی به نهادهای دولتی، گزینههای غیرمتمرکز جان تازهای بخشیدند.
امانی اشاره کرد که سیستمهای متمرکزی مانند اپ امپسا (E-Mpesa) در کنیا دسترسی به امور مالی را تغییر داد اما همچنان برای پرداختهای بینالمللی یا نقد کردن داراییهای دیجیتال ناکافی است. «شما ناچارید تقریباً تبدیل به یک معاملهگر شوید»، او فرایند پیچیده تبدیل استیبلکوینها یا درآمدهای رمزارزی به پول قابل مصرف محلی را توصیف کرد. این شکاف اعتماد باعث شد استفاده همتابههمتای ارز دیجیتال شکل بگیرد. «این بچهها استیبلکوینها را نه برای خرج کردن، بلکه برای حفظ ارزش نگه میداشتند.»
حتی پیش از آنکه نهادهای قانونی یا استارتآپها زیرساخت رسمی بسازند، جوامع محلی موارد کاربرد بلاکچین را یافته بودند. فراتر از حوزه مالی، نوآوران آفریقایی از بلاکچین برای حل مسأله ناپایدار بودن انرژی بهره میبرند. در زامبیا روستایی، انرژی اضافی یک نیروگاه کوچک سد آبی ممکن است هدر برود؛ اما اکنون ساکنان از آن برای استخراج بیت کوین استفاده میکنند تا درامدزایی کنند و چرخهای پایدار ایجاد شود. «این روش خودپایدار است و ضایعات را کاهش میدهد»، امانی گفت.
حوزه اتصال به اینترنت نیز افق جدیدی پیش رو دارد. در مناطقی که ارائهدهندگان اینترنت سنتی کوتاهی میکنند، شبکههای نقطهبهنقطهٔ وایفای غیرمتمرکز با بهرهگیری از بلاکچین به وجود آمدهاند. اعضای جامعه پهنای باند را به اشتراک میگذارند و فوراً و بهصورت شفاف حقوق خود را دریافت میکنند. «نیازی به واسطه نیست؛ عادلانه و قابل پیگیری است.»
با این حال، پذیرش گسترده هنوز محتاطانه است. دولتهایی مانند کنیا، نیجریه و آفریقای جنوبی در «وضعیت انتظار» ماندهاند و بیشتر بر حمایت از مصرفکننده تمرکز دارند تا پیادهسازی کامل. اما امانی خوشبین است: «نیاز هست، فناوری هست. فقط مسأله این است که چطور این دو را به هم پیوند دهیم.»
